sobota, 23 sierpnia 2014

Chapter first


Jestem Diana Potter. Mam 11 lat. Znaczy będę już mieć za tydzień. Moi rodzice nie żyją. Zginęli w wypadku samochodowym, gdy miałam 6 lat. Teraz mieszkam z najbliższymi przyjaciółmi moich rodziców. Czyli z Weasley'ami. Wyraźniej: z ciocią Hermioną i wujkiem Ronem. Są dla mnie jak rodzina. Ciocia Hermiona jest moją chrzestną. Nie znam niestety chrzestnego.
Siedzę na moim łóżko i czytam ciekawą książkę. Nagle słyszę ciche pukanie do moich drzwi.
- Proszę - mówię, a do pokoju wchodzi ciocia Hermiona. - Cześć ciociu.
- Hej, słońce - mówi siada na moim łóżku. - Przyszedł do ciebie list - mówi z uśmiechem i mi go podaje. Biorę go z tajemniczym wzrokiem. Otwieram i czytam zawartość.
Witaj Diano Potter!
Chcielibyśmy z radością panią powiadomić, że została pani przyjęta do magicznej szkoły dla czarodziejów - ,,Hogwart". Prosimy o przybycie do szkoły dnia (data przybycia). Dziękujemy i serdecznie zapraszamy. Czekamy na przybycie.
Rada Magicznej Szkoły Hogwart.
Profesor McGonagal.
Odkładam list i patrzę się zdziwionym wzrokiem na ciocię.
- Co to jest? - pytań zdziwiona.
- List. Jak widzisz zostałaś przyjęta do szkoły.
- Nie rozumiem.
- Jesteś czarodziejką, Diana.
- Jak to? - mówię. - Nie wierzę! To jakiś żart! - krzyczę.
- Nie, to nie żart, to prawda, zobacz - mówi i wyciąga z kieszeni jakby kij. - Lumos - mówi cicho, a z jej kija pojawia się światło.
- Co to?
- To różdżka, Diano. Musimy i tobie taką kupić, ale to dopiero jutro - mówi i wstaje z łóżka. Kieruje się ku drzwiom.
- Kiedy wyjeżdżam? - mówię.
- W dniu twoich jedenastych urodzin.
- Aha.

***

Dzień wyjazdu. Dziwne uczucie. Wsiadam do pociągu z peronu 9 i 3/4. Dziwne to wszystko... Wchodzę do jakiegoś przedziału. Jestem jeszcze dzieckiem! Dziś moje urodziny. To mój prezent. Siadam na jakimś miejscu, gdzie jest piątka chłopaków. Ja zajmuję szóste miejsce. Zdejmuję beret i płaszcz. Opieram się o oparcie fotela i czuję jak pociąg zaczyna się ruszać. 
- Ciekawe, jak tam będzie - mówi jeden z nich. Dość wysoki chłopak o zielonych oczach. Jego włosy są lekko falowane. Uśmiecham się pod nosem. Co mam robić?
- Nie wiem. Wiem tylko tyle, że tam się uczył Harry Potter - słyszę moje nazwisko. Chwila! Mój tata? Skąd go znają? Jak to?! Powiedział to teraz chłopak o brązowych włosach z mocno niebieskimi oczami. Jeden z chłopaków patrzy się na mnie. Ma szare oczy. Siedzi koło mnie.
- Jak masz na imię? - pyta się. Ja nie wiem czy mam powiedzieć im moje nazwisko.
- J...jestem Diana, Diana P...Potter - jąkam się i spuszczam głowę.
- Ta, Potter? Córka Harry'ego Potter'a? - pyta się zielonooki chłopak. 
- Tak - odpowiadam nieśmiało.
- Jestem Niall! - krzyczy niebieskooki.
- A ja Harry - brunet z falowanymi włosami się do mnie uśmiecha, a na jego polikach widnieją dołeczki. Uśmiecham się lekko, gdy wyciąga w moją stronę swoją rękę (siedzi na przeciwko mnie). Podaję mu swoją dłoń. Po kilku sekundach ją zabieram. - Więc tak - mówi i wstaje. - To Louis, to Liam, a to Zayn - wskazuje na chłopaków, a ja potakuję. 
- Jak już mówiłam, jestem Diana.
- Piękne imię dla pięknej dziewczyny - mówi Harry i sięga po moją dłoń. Całuje jej zewnętrzną stronę, a ja się rumienię.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz